Heldenschets: Ineke van Gent

Terwijl in Leiden de 3 Oktober-feesten in volle gang zijn, is het zo aan het einde van het weekend weer tijd voor een nieuwe ‘Heldenschets‘. Vanwege de feeststemming heb ik gekozen voor een politica die, naar verluidt, zelf ook niet vies is van een feestje. Daarnaast is deze held extra interessant voor alle DWARS-lezers, omdat ze volgende weekend spreekt op het congres van de GroenLinkse jongeren in Groningen.

Groningen is nog altijd de woonplaats van de held van deze week. Hier begon zij haar politieke carrière als gemeenteraadslid. Eerst namens de PSP en toen deze fuseerde met PPR, CPN en EVP voor GroenLinks. Nadat ze lokaal haar diensten had bewezen, streed de geboren Arnhemse in 1993 om het lijstrekkerschap namens GroenLinks voor de Tweede Kamerverkiezingen van ’94. Daarin moest ze het duo Ina Brouwer-Mohamed Rabbae als haar meerdere erkennen. Niettemin drong ze in 1998 alsnog toe tot de Tweede Kamer. En daar maakt ze faam als hardwerkend, sociaal en eigenzinnig parlementslid. Tegenwoordig is ze zelfs vice-fractievoorzitter namens GroenLinks. Moeder aller progressief-socialisten, de held van deze week is: Ineke van Gent.

De eerste keer dat ik las over Ineke van Gent was in de persoonlijke memoires van Paul Rosenmöller over zijn werk voor GroenLinks, genaamd ‘Een mooie hondenbaan’. De oud-fractievoorzitter typeerde haar als een hard werkend Kamerlid, die sterke banden had met de afdelingen en exponent was van de linkervleugel binnen de partij. Zeker dat laatste trok mij. Nadat GroenLinks de afgelopen jaren steeds meer de liberale koers heeft ingeslagen als stroeve bijwagen van D66, torent Ineke van Gent nog altijd boven veel van haar fractiegenoten uit dankzij haar karakteristieke, socialistische geluid. Een geluid dat door haar progressieve opvattingen ontdaan is van dogma’s. Maar ook een geluid dat GroenLinks nu nog recht geeft op de tweede helft van haar naam: Links.

Nadat ze in 1976 haar Havo had afgerond, verhuisde Ineke van Gent naar Groningen om daar te studeren aan de Sociale Academie. Ondertussen werkte ze als verkoopster bij de HEMA, was ze kinderoppas en voegde ze de baan kantinemedewerkster toe aan haar cv. Misschien dat ze aan dat laatste haar persiflage in de afleveringen van ‘Buro Den Haag’ als kantinejuffrouw te danken heeft (zie hieronder). Naast haar bijbaantjes werd Ineke van Gent tijdens haar studententijd actief voor de PSJG, de jongerengroepen van de Pacifistisch Socialistische Partij.

Het duurde niet lang of Van Gent stoomde bij de moederpartij, de PSP, door tot de beleidsbepalers. Als gemeenteraadslid en later fractievoorzitter in Groningen ontwikkelde ze zich tot een bedreven politica. Alhoewel het landelijk lijsttrekkerschap namens GroenLinks haar in 1993 nog niet gegund was, werkte Van Gent met haar lidmaatschap van de Partijraad en haar functie als districtshoofd van de FNV in de noordelijke provincies aan haar status binnen GroenLinks. In 1998 kwam ze, tijdens de grote stijging naar 11 zetels, dan ook alsnog namens deze partij in de Tweede Kamer. Samen met wijlen Ab Harrewijn werd Ineke verantwoordelijk voor de portefeuille Sociale Zaken. Een onderwerp waarop zij zich, mede dankzij haar (werk)verleden, nog altijd uitstekend manifesteert. Zo heeft ze onlangs nog de initiatiefwet Flexibel Werken ingediend.

Typerend voor Ineke van Gent is dat ze zich niet altijd binnen de grenzen van haar portefeuille houdt. Alhoewel ze loyaal aan de partij is, verloochent zij haar eigen idealen niet. “Dwars en principieel dat ik ben, zie ik ook altijd het nut en de noodzaak van zoeken naar oplossingen voor ingewikkelde kwesties.”, aldus zijzelf op www.tweedekamer.nl. Daarmee omschrijft ze zichzelf perfect. Samen met haar fractiegenoten en de overige Kamerleden werkt Van Gent hard om Nederland vooruitgang te bieden. Bepaalde principes blijft ze echter trouw en daarop zwicht ze dan ook niet onder bijvoorbeeld fractiedruk.

Zo baarde Ineke van Gent opzien door begin dit jaar als enig Kamerlid namens GroenLinks tegen de politietrainingsmissie naar Kunduz te stemmen. Ze dichtte de operatie weinig kans van slagen toe en was bang dat de missie, bijvoorbeeld door de zending van F-16′s, in plaats van een civiel een militair karakter zou hebben. In dat laatste heeft de Groningse gelijk gekregen. Waar haar partij over dit punt nu in een spagaat ligt, lijkt haar standpunt steeds meer te celebreren als terecht.

Kunduz was niet het eerste topic waar de Groningse afwijkend stemde van de fractie. Zo stemde ze tegen het huwelijk van kroonprins Willem-Alexander met Máxima en was Farah Karimi het enige GroenLinks-Kamerlid dat met haar meestemde voor een bombardementstop op in Kosovo tijdens de Balkanoorlog. Ander eigenzinnig gedrag van Ineke van Gent is dat ze over het algemeen niet aanwezig is bij de Troonrede tijdens Prinsjesdag, vanwege haar republikeinse gedachtegoed. Dit jaar was ze dat wel en viel ze meteen op door presentator Paul de Leeuw als haar gast mee te nemen.

Ineke van Gent. Dankzij haar idealistische standvastigheid is ze één van de meest gewaardeerde prominenten op de linkervleugel van GroenLinks. Haar werklust en goede initiatiefvoorstellen maken haar een echte meerwaarde voor de partij. Niet voor niets ondernamen partijleden de actie ‘Ien in de top 10′ om Van Gent voor de laatste verkiezingen weer te verzekeren van een Kamerzetel. Van plek 13 steeg ze naar 5 op de kieslijst van GroenLinks. Als bewaker van het linkse gedachtegoed een politica waar GroenLinks blij en trots op mag zijn. Ineke van Gent: een held!

Als toegift de al hierboven genoemde persiflage van Buro Renkema op Ineke van Gent als de kantinejuffrouw. Daaronder Van Gent in actie voor een betaalbare kinderopvang.